ฉันเคยคิดว่า..

การพูดคำว่า"รัก" มันไม่ใช่เรื่องยาก

 

แต่วันนี้..

ฉันรู้แล้วว่า การพูดคำว่า"รัก" กับใครบางคน

บางที..มันก็ยากเกินไป

 

เพราะมันไม่ใช่แค่การพูดว่า..."รัก"

แต่มันคือ..

การพูดเพื่อหวังให้เขาพูดว่า "รัก" ตอบกลับมา

 

 

ฉันเองก็คงไม่กล้าเอ่ยคำ"รัก" ออกมาหรอก..

ทั้งๆที่ในใจ พูดคำนี้ไม่รู้กี่ครั้งแล้ว

เพราะ ในตอนนี้ ฉันรู้ดีว่า..

หัวใจของคนที่ฉันรัก มันได้ไปอยู่กับคนอื่นแล้ว 

คนที่ไม่ใกล้ไม่ไกลฉันเลย..

แม้ว่าเมื่อก่อน..ที่ตรงนั้นอาจจะเคยเป็นของฉัน

แต่วันนี้  มันคงไม่เหลือที่ว่างให้ฉันเลยใช่ไหม?

 

ฉันน่ะ..อยากจะเข้าใจเธอนะ

แต่ฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรซักอย่างปิดกั้นอยู่

 

ฉันน่ะ..ชอบความรู้สึกเวลาที่อยู่ใกล้ๆเธอนะ

รู้ไหมว่ามันมีความสุขแค่ไหน..

 

แล้วเธอรู้ไหม..

การที่ฉันบอกให้เธอไป..มันไม่ได้หมายความว่าให้เธอไปจริงๆ

แต่ฉันหมายความว่า"อย่าไปนะ"

   "เหมือนตอนที่ฉันบอกให้เธอไปจีบเขา"

           แล้วเธอก็ไปจริงๆ...  

 

มันคงไม่มีอีกแล้วใช่ไหม?

 

ฉันควรจะดีใจสิ แต่ทำไมมันถึงเสียใจอย่างนี้นะ

ถึงยังไง..ฉันก็ต้องขอขอบคุณสิ่งดีๆที่มีให้กับฉัน

เหตุผลที่ทำให้ฉันอยากออนเอ็ม..(เจอกับสิ่งที่เจ็บปวด)

ความรู้สึกดีๆมากมาย..ทุกสิ่งที่เคยให้ฉัน

ฉันจะเก็บมันไว้จนวันตาย

จดจำว่า ครั้งนึงชีวิตฉันเคยได้รักเธอ...

 

ถ้าวันไหนเขาทำเธอเสียใจ..ก็ขอให้รู้ว่ายังมีฉันคนนี้อยู่ที่เดิม

และขอให้เขารักเธอได้สักครึ่งหนึ่งอย่างที่ฉันรักนะ

 

ฉันเข้าใจทุกอย่างถูกแล้วใช่ไหม?

ถ้าฉันเข้าใจผิด..ฉันหวังให้เธอเป็นคนอธิบายให้ฉันฟังได้ไหม

แต่ถ้ามันถูกต้องแล้ว..ฉันก็คงต้องทำใจยอมรับ

ถึงแม้ว่ามันจะยากเย็นแค่ไหน?

 

ช่างมันเถอะ!

เดี๋ยวอีกไม่นานฉันก็ต้องไปแล้ว..

อีกไม่ช้าเธอก็คงจะลืมฉันเอง...ไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้พบกันอีกหรือเปล่า?